12 kwietnia 2026

II Niedziela Wielkanocna – Święto Bożego Miłosierdzia

Czytania liturgiczne:

Dz 2, 42-47

Ps 118

1 P 1, 3-9

J 20, 19-31

“Chryste, Ty jesteś jedynym Oblubieńcem Kościoła, który narodził się z Twego boku przebitego na krzyżu, uczyń nas świadkami Twojej miłości” – tak modlimy się w I Nieszporach dzisiejszej niedzieli. “Snem śmierci zasnąłem na krzyżu i włócznia przebiła mój bok za ciebie, Adamie, który usnąłeś w raju i z twojego boku wydałeś Ewę, a ta moja rana uzdrowiła twoje zranienie” – słyszeliśmy przed tygodniem w Starożytnej homilii na Wielką i Świętą Sobotę. Gdy na ołtarzu pojawia się Ciało Pana i Jego Krew, zobaczmy w tych świętych postaciach nasze narodziny i jednocześnie zaślubiny. Rodzimy się tu, z Ciała i Krwi Jezusa, jako Jego Oblubienica-Kościół i w komunii z Nim spełnia się nasza miłość. Przez całą wielkanocną Oktawę Wielkanocy codziennie rano w Jutrzni śpiewamy jak w Pieśni nad pieśniami Psalm 63 o miłosnych poszukiwaniach: “Boże mój, Boże, szukam Ciebie i pragnie Ciebie moja dusza”, a potem w Nieszporach pieśń z Apokalipsy: “Weselmy się i radujmy, i oddajmy Bogu chwałę, bo nadeszły Gody Baranka i Jego Małżonka się przystroiła”. Dziś dopełnia się ta przepiękna wielkanocna Oktawa, dziś jest nasze wesele, które nigdy się nie skończy, nigdy nie skończy się radość “Tego Dnia, który dał nam Pan”! Chociaż po tej stronie życia wciąż na nowo – jak w Pieśni nad pieśniami – nasz Umiłowany będzie się nam ukrywał i znowu na nowo rozpoczynać się będzie nasza gra we wzajemne poszukiwania, której towarzyszą piękne i trudne emocje – to wszystko znajdzie swoje spełnienie w naszej z Nim komunii bez końca! I wtedy będziemy – jak w także codziennie w Oktawie śpiewanym Psalmie 114 – z radości “skakać jak baranki” 😊❤️

s. Paula OP