16 stycznia 2022

II Niedziela Zwykła

Czytania liturgiczne:

Iz 62, 1-5

Ps 96

1 Kor 12, 4-11

J 2, 1-11

 

W języku polskim mamy bardzo adekwatny wyraz na określenie poślubnej uczty i zabawy dla zaproszonych gości: „wesele”. Jest to określenie szczególnie adekwatne, gdyż o to właśnie na owym poślubnym przyjęciu chodzi, aby wszyscy byli weseli, aby wszyscy uczestniczyli w radości nowo poślubionych. I wszystko ma temu wspólnemu weselu służyć: muzyka, śpiew, taniec, posiłki. A jeśli chodzi o to ostatnie, już od starożytności radosną uroczystość podkreślało wino „co rozwesela serca ludzkie”, jak to pięknie ujmuje Psalm 104.
Jest w nas głębokie pragnienie dzielenia się radością, współuczestniczenia w niej, obdarowywania nią innych. Co czynić w tych momentach, gdy wydaje się, że jej nam brakuje, gdy doświadczamy smutku, cierpienia? – „Napełnijcie stągwie wodą”, mówi Jezus. A zatem powierzajmy Mu po prostu to wszystko, co jest naszą zwyczajną codzienną wodą, wszystko, co w danej chwili mamy – także nasze smutki, trudności, naszą modlitwę, pracę, drobne dobre uczynki, nasze pragnienie dawania radości – tym wszystkim napełniajmy dłonie Jezusa, a zdumiejemy się, w jak wyborne wino On to wszystko przemieni. Wino radości niewyczerpanej!

s. Paula OP