29 sierpnia 2021

XXII Niedziela Zwykła

Czytania liturgiczne:

Pwt 4, 1-2. 6-8

Ps 15

Jk 1, 17-18. 21b-22. 27

Mk 7, 1-8a. 14-15. 21-23

 

Wszystko co stworzone trwa w nieustannym ruchu – począwszy od ogromnych ciał niebieskich, a na cząsteczkach elementarnych skończywszy. Całe stworzenie podlega przemianom i czas nieustannie płynie. A Bóg-Stwórca całego tego dynamizmu pozostaje niezmienny: „Ojciec świateł, u którego nie ma przemiany ani cienia zmienności” – jak czytamy dziś w Liście św. Jakuba. I to jest najpiękniejsza nowina: nasz Bóg – Stwórca i Ojciec – jest niezmienny, niezmienna jest Jego wszechmoc, niezmienna jest Jego dobroć i niezmienna jest Jego miłość. Tylko człowiek w swojej wolności może wybrać złą przemianę, uchylając się od Bożej miłości. Bo – jak dziś mówi Jezus – z wnętrza człowieka narodzić się może wszelkie zło, także to największe: decyzja zerwania więzi z Bogiem. Natomiast Bóg kocha niezmiennie. I jeśli tę prawdę przyjmiemy „w duchu łagodności”, jeśli przyjmować będziemy do siebie największy z darów pochodzących od Ojca – Jego Syna w Jego słowie i Ciele – będziemy mieli udział w tej cudownej Bożej niezmienności i staniemy się naprawdę nowym stworzeniem, już teraz na ziemi żyjąc miłością, aż dojdziemy do niekończącego się szczęścia bliskości  z Bogiem i z sobą nawzajem.

s. Paula OP